15 سالگی

یه آهنگ بود فکر کنم اسمش 15 سالگی بود که می گفت:

دوره ی دیوونگیمو هیجان زندگیمو عشق 15 سالگیمو چشمای تو یادم انداخت..

همه میگند دوره ای که من توشم عالیه

پر از هیجان و چیزای جذاب و نو

عشق، روابط تازه، آدمای جدید و...

و من در تمام لحظات این دوره ی جذاب توی این خیال غوطه ورم که حتما یه اشتباهی شده که من الان اینجام من نباید اینجا باشم من مال یه دوره ی دیگه از تاریخم

من مال اینهمه هیاهو نیستم

من مال این شهر و این دنیا نیستم

شاید جای واقعیم

توی یک جای خلوت بین یسری آدم آروم باشه

ولی حالا:

فقط خودمو بین کلی سیاهی می بینم که تنهام

من از این دنیایی که الان توشم فقط یه چیز رو می خواستم

خواسته ی زیادی نبود

ولی الان ندارمش پس انگار هیچ چیز دیگه ای ندارم

جز همون سیاهی و خلا

و باز به این فکر میکنم واقعا 15 سالگی هیجان انگیزه؟